محمّد بن حسام خوسفى ( وفات 875 ه ) محمد بن حسام الدين معروف به ابن حسام از گويندگان قرن نهم هجرى و همزمان با عهد شاهرخ تيمورى است . ابن حسام همچون غالب شاعران زمانش مذهب شيعه داشته و در مدايح حضرت رسول ( ص ) و ائمهء معصومين ( ع ) اشعار زيادى سروده است . وى علاوه بر ديوان كه شامل قصايد ، ترجيع‌بندها ، تركيب‌بندها و مثنويها و ديگر انواع اشعار است ، خاور نامه‌اى بر وزن شاهنامهء فردوسى دارد كه مشتمل بر / 25000 بيت در غزوات حضرت على ( ع ) و دلاوريهاى آن بزرگوار است . ابن حسام در قصبهء خوسف ( واقع در چهار فرسنگى غرب بيرجند ) چشم از جهان فرو بست . آرامگاهش در آن ديار واقع است . ديوان اشعارش به طبع رسيده . 16 [ در مدح پيامبر ( صلّى الله عليه و آله و سلّم ) ] اى رُفته آستان تو رضوان به آستين * جاروب فرش مسند تو زلف حور عين باد صبا ز نكهت [ 1 ] زلف تو مشكبوى * خاك عرب ز نُزهت [ 2 ] قبر تو عنبرين از لعل آبدار تو ارواح را شفا * وز زلف تابدار تو حبل المتين متين بَام سماز رفعت نعل تو تاجدار * كام هوا ز شربت لعل تو شكّرين شاه حبش ز مسند قدر تو خاشه روب [ 3 ] * فغفور چين ز خرمن فضل تو خوشه‌چين موى تو سايه‌بان قناديل آفتاب * لعلت خزينه‌دار بسى گوهر ثمين ذات تو همچو نام شريف تو مصطفى [ 4 ] * حسن تو همچو خُلق عظيم تو نازنين